Boek je bij het hotel of bij een doorverkoper?
Doorverkopen mag, maar de gast moet weten bij wie hij boekt.

Rechtstreeks bij het hotel boeken, denkt de gast. In werkelijkheid loopt de boeking soms via een externe boekingssite. Koninklijke Horeca Nederland (KHN) schrijft dat het recent signalen krijgt dat hotelgasten denken dat ze rechtstreeks bij het hotel boeken, terwijl ze feitelijk via een externe boekingssite boeken. Soms bieden wederverkopers of affiliate partners kamers aan tegen een hogere prijs en/of met andere voorwaarden. Dat kan leiden tot verwarring, klachten en reputatieschade.
Doorverkopen is niet verboden. Het doorverkopen van hotelkamers is niet zonder meer verboden, schrijft KHN. Wel moet voor de gast duidelijk zijn bij wie hij boekt, welke prijs hij betaalt en welke voorwaarden gelden. Wekt een website ten onrechte de indruk dat het om de officiële hotelsite gaat, dan kan sprake zijn van misleiding of mogelijk merkinbreuk. Volledig tegenhouden is lastig. KHN heeft het onderwerp eerder bij een grote boekingssite aangekaart, maar die werkt met affiliates en kamers mogen vaak via partnerwebsites worden aangeboden. Een hotel kan dus niet altijd voorkomen dat kamers via externe partijen zichtbaar zijn.

KHN noemt wat een hotel zelf kan doen. Het hotel kan regelmatig zoeken op de eigen hotelnaam en kijken welke advertenties en websites bovenaan verschijnen, ook op een mobiele telefoon, omdat gasten vaak via hun telefoon boeken. Het kan op de homepage en de boekingspagina expliciet vermelden dat gasten via de officiële website van het hotel boeken. En het kan helder zijn over prijzen en voorwaarden: welke prijs geldt, wat is inbegrepen en welke annuleringsvoorwaarden van toepassing zijn. Duidelijke informatie verkleint de kans, schrijft KHN, dat gasten elders boeken op basis van onvolledige of verwarrende informatie.
Ook de consumentenregels stellen eisen aan wie iets verkoopt. ConsuWijzer van de ACM schrijft dat een bedrijf de koper alle informatie moet geven die belangrijk is bij de aankoop. Dat heet de informatieplicht, en die geldt bij alle aankopen, zowel in als buiten de winkel. Over het bedrijf zelf gaat het om de naam, het bezoekadres, het adres voor klachten, het telefoonnummer en het e-mailadres. De informatie moet juist, volledig en begrijpelijk zijn, en goed te vinden en te lezen. Verstopt op de website of in de algemene voorwaarden mag ze niet staan, want dat kan misleidend zijn.
Verkoopt een bedrijf namens een ander bedrijf, dan moet de koper weten wie hij kan aanspreken. ConsuWijzer noemt dan twee dingen die de koper moet krijgen: de naam van het bedrijf waar hij van koopt en de contactgegevens van dat bedrijf. Bij een platform of online marktplaats komt daar meer bij. De koper moet weten hoe de volgorde van de zoekresultaten tot stand komt, of de verkoper een bedrijf of een consument is, en waarvoor hij terecht kan bij de verkoper en waarvoor bij het platform.
Met wie de gast een contract heeft, hangt af van wat hij boekt. ACM ConsuWijzer schrijft dat een gast die via een tussenpersoon boekt, bijvoorbeeld een reisbureau of boekingswebsite, door de boeking een contract sluit met het vakantieverblijf, de reisorganisatie of de luchtvaartmaatschappij. Boekt de gast een vakantieverblijf los van andere onderdelen via een boekingswebsite, dan is de eigenaar van het verblijf verantwoordelijk voor het oplossen van een klacht. Die moet daar worden gemeld en ook worden doorgegeven aan de boekingswebsite, die soms kan bemiddelen bij het oplossen ervan.
Merkt een hotel bij aankomst dat een gast via een externe partij heeft geboekt en daardoor meer heeft betaald of andere voorwaarden heeft, dan adviseert KHN uit te leggen dat de boeking niet rechtstreeks via het hotel is gegaan. Voor een volgende boeking verwijst het hotel de gast dan naar de officiële website. Klachten van gasten legt het hotel goed vast: wat de gast dacht, via welke website hij heeft geboekt, welke prijs hij heeft betaald en welke informatie hij vooraf heeft gezien. De boekingsbevestiging en screenshots helpen daarbij.
Bij misleidende advertenties of websites raadt KHN aan screenshots te maken en vast te leggen welke zoekterm is gebruikt, welke advertentie verscheen, welke link werd getoond, wat er op de website stond en welke prijs of voorwaarden werden genoemd. Een advertentie die de hotelnaam gebruikt op een manier die verwarring wekt, kan bij de zoekmachine worden gemeld. Bij de grote boekingssite kan het hotel vragen via welke partner of affiliate de kamers worden aangeboden en of het hotel kan worden uitgesloten van bepaalde partners of doorplaatsingen. Wordt de hotelnaam, het logo of de huisstijl gebruikt op een manier die verwarring veroorzaakt, dan kan het verstandig zijn, schrijft KHN, om juridisch advies in te winnen over mogelijke stappen tegen merkinbreuk of misleiding.
Kort
Doorverkopen van hotelkamers is niet zonder meer verboden
Voor de gast moet duidelijk zijn bij wie hij boekt, welke prijs hij betaalt en welke voorwaarden gelden
Een bedrijf geeft naam, bezoekadres, klachtenadres, telefoonnummer en e-mailadres
Contractpartij hangt af van de boeking: bij een losse hotelkamer meestal het verblijf, bij een pakketreis de reisorganisatie